Σάββατο 14 Απριλίου 2012

Το Ισλάμ για την Σταύρωση του Κυρίου Ιησού Χριστού

Απόσπασμα από το βιβλίο «Ορθοδοξία, Ισλάμ και Πολιτισμός», του Νικολάου Βασιλειάδη, (σελ, 141 -143)

Το Κοράνιο αρνείται ότι Θεάνθρωπος Ιησούς εσταυρώθη, ετάφη και ανεστήθη. Διδάσκει ότι η σταύρωση, η ταφή και η Ανάστασή Του δεν ήταν πραγματικές, αλλά φανταστικές. Η δε Αγία Ανάληψή Του έγινε, όπως δίδασκε ο Γνωστικός μάγος Βασιλείδης.

Ο Μωάμεθ γράφει μεν περί του Ιησού· «η ειρήνη είναι πάνω μου κατά την ημέρα, που γεννήθηκα, και την ημέρα που θα πεθάνω, και την ημέρα που θα εγερθώ για (μια άλλη) ζωή»! (Στάδιο 19, Η Μαριάμ, εδαφ. 33), αλλά γράφει και τα ακόλουθα, που έχουν άμεση σχέση με τις τελευταίες ημέρες του Ιησού πάνω στη γη: «Και οι άπιστοι (ΣΣ. Εννοεί τους Εβραίους) σχεδίασαν εναντίον του Αλλάχ, και ο Αλλάχ επίσης σχεδίασε εναντίον τους, κι ο καλύτερος από τους σχεδιαστές είναι ο Αλλάχ» (Στάδιο 3, Η Οικογένεια Ιμράν, εδάφ. 54).

Πάντοτε κατά το Κοράνιο, οι Ιουδαίοι «ακόμη καυχήθηκαν: “Φονεύσαμε τον Χριστόν Ιησού, το παιδί της Μαριάμ, τον Απόστολο του Αλλάχ”. Κι όμως δεν τον σκότωσαν, κι ούτε τον σταύρωσαν, αλλά φαίνεται σ’ αυτούς». Ωστε κατά το Κοράνιο, ο Χριστός εσταυρώθη και ετάφη «κατά δόκησιν», δηλαδή κατά φαντασίαν, φαινομενικά. Και συνεχίζει ο Μωάμεθ: «Εκείνοι όμως που είχαν διαφορετική γνώμη (που διαφώνησαν) σ’ αυτό (το θέμα), είναι γεμάτοι αμφιβολίες, γιατί δεν γνωρίζουν (θετικά), αλλά μόνο εικασίες ακολουθούν και μιά βεβαιότητα ότι δέν τον σκότωσαν, αλλά ο Αλλάχ τον σήκωσε ψηλά κοντά Του, (τον πήρε σ’ ένα μέρος, που να μη μπορούν οι εχθροί να τον βρουν) γιατί είναι Πανίσχυρος καί Σοφός» (Στάδιο 4, Οι Γυναίκες, εδάφ. 157, 158).

Τα ανωτέρω εδάφια του Κορανίου δεν έχουν ανάγκη διασαφηνίσεως και επεξηγήσεως. Κατά τον Μωάμεθ ο Ιησούς Χριστός δεν εφονεύθη, δεν έπαθε, αλλ’ ο Αλλάχ «τόν σήκωσε ψηλά κοντά Του (…) γιατί είναι Πανίσχυρος και Σοφός». Τον προσέλαβε δηλαδή κοντά Του στους ουρανούς. Τα όσα γράφονται περί του Πάθους Του είναι δολιεύματα, σκόπιμες επινοήσεις, καθαρή συκοφαντία. Εκείνος που εφονεύθη μεταξύ των δύο ληστών επάνω στο Σταυρό δεν είναι ο Χριστός, αλλά «όμοιος του Ιησού». Αυτός δε, κατά τους σχολιαστές του Κορανίου, ονομάζεται Ασσιούγ και ήταν αρχιραββίνος. Αυτός εσταυρώθη κατόπιν αποφάσεως του τότε βασιλιά Ηρώδη και των αρχιραββίνων, την 15ην Απριλίου, που αντιστοιχεί προς την 29ην του Κοπτικού μηνός Μπαρμαχάτ. Ήταν, πάντοτε κατά τους σχολιαστές του Κορανίου, ημέρα Παρασκευή και ώρα τρίτη μμ., σκοτάδι δε εκάλυψε όλη τη γη επί τρείς ημέρες, καθώς επίσης και σεισμός.


Υπάρχει λοιπόν στον Μωάμεθ αρκετή αμφιβολία για το θάνατο του Κυρίου Ιησού. Άλλωστε η φράση «αλλά ο Αλλάχ τον σήκωσε ψηλά κοντά του», ερμηνεύεται από τους ισλαμιστές κατά δύο τρόπους: α) Ότι ο Ιησούς δεν πέθανε, αλλά συνεχίζει να ζει «εν σώματι εις τον ουρανόν», β) Ότι ο Ιησούς «απέθανε αργότερον φυσικώς, και όχι όταν δήθεν τον συνέλαβαν οι αντίπαλοί του». Η φράση «ο Αλλάχ τον σήκωσε ψηλά κοντά του», σημαίνει «ότι ετιμήθη υπό του Θεού ως απόστολός του και δεν ητιμάσθη ως κακοποιός».

Το εδάφιο, στο οποίο γίνεται λόγος για τη γέννηση, το θάνατο και την ανάσταση του Ιησού (Στάδιο 19, Η Μαριάμ, εδάφ, 33), έχει σκοπό ν’ αποδείξει ότι ο Ιησούς «δεν είναι τίποτε (περισσότερο) από ένας δούλος του Αλλάχ» (Στάδιο 43, Ο Στολισμός ή τα Χρυσά Νομίσματα, εδάφ, 59), του οποίου η ζωή είναι στη διάθεση του Αλλάχ, ο οποίος, κατά το Κοράνιο, θα εξαφανίσει όλους, για να τους αναστήσει κατόπιν. Ο δε «μετακληθείς» (Στάδιο 4, Οι Γυναίκες, εδάφ. 157) και «ανακληθείς» (Στάδιο 5, Το Τραπέζι, εδάφ. 117) στους ουρανούς Ιησούς, οφείλει να αποθάνει και αυτός πριν από την ημέρα της κρίσεως!...



Είναι σαφές ότι η άποψη του Μωάμεθ περί φαινομενικού θανάτου του Χριστού, είναι αντανάκλαση αιρετικών διδασκαλιών του Χριστιανισμού, οι οποίοι δεν εδέχοντο τον σταυρικό θάνατο του Χριστού. Αυτοί υποστήριζαν ότι ο Χριστός δεν γεννήθηκε φυσιολογικά από τη Μαρία, αλλά εμφανίστηκε στη γη ξαφνικά ενήλικος· ούτε πέρασε από τα στάδια της φυσιολογικής αυξήσεως και ενηλικιώσεως.

Πίστευαν ότι δεν έλαβε αληθινή φύση από τη Μαρία, αλλά πέρασε απ’ αύτήν, όπως το νερό περνάει από το σωλήνα. Κατά συνέπειαν, έλεγαν, δεν είχε πραγματικό σώμα και η σταύρωσή του έγινε «κατά δόκησιν», ήταν δηλαδή φαινομενική. Έτσι π.χ. ο Μαρκίων, αρχηγός Γνωστικής αίρεσης από τον Πόντο (;-170 μ.Χ.), δίδασκε «τον Χριστόν (...) ως άνθρωπον φανέντα ουκ όντα άνθρωπον, και ως ένσαρκον ούκ ένσαρκον, δοκήσει πεφηνότα, ούτε γένεσιν υπομείναντα ούτε πάθος, αλλά τω δοκείν». Παρόμοια δίδασκε και ο Αίγύττπος Γνωστικός Βασιλείδης, που έζησε γύρω στο πρώτο μισό του 2ου μ.Χ. αιώνα.

Αλλά τις διδασκαλίες των αιρετικών δοκητών, κατεδίκασε ευθύς εξ αρχής ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο αγαπημένος μαθητής του Κυρίου, ο αυτόπτης και αυτήκοος των θαυμάτων και του κηρύγματός του (βλ. Α΄ Ίω. α’ 1, 5), ο οποίος έγραψε: Καθένας, ο οποίος λέγει, ότι έχει έμπνευση Πνεύματος, δεν ομολογεί όμως ότι ο Ιησούς ενανθρώπησε και ήλθε από τον ουρανό στη γη με ανθρώπινη σάρκα, δεν είναι από τον Θεόν. Και τούτο, δηλαδή το να αρνείται κανείς τον Θεάνθρωπον Ιησούν, είναι το πνεύμα του αντιχρίστου (Α’ Ίω. δ’ 3).

πηγή

3 σχόλια:

  1. Η Σταύρωση
    http://www.tlig.org/el/messages/11/

    Αφού Mε μαστίγωσαν, Με έφτυσαν καταπρόσωπο και Mου κατάφεραν πολλά δυνατά χτυπήματα στο κεφάλι που Mε άφησαν ζαλισμένο. Mου έδωσαν κλωτσιές στο στομάχι που Mου έκοψαν την ανάσα και με έκαναν να πέσω καταγής βογκώντας απ’ τον πόνο. Διασκέδαζαν μαζί Mου κλωτσώντας Mε με τη σειρά του ο καθένας. Είχα γίνει αγνώριστος. Tο σώμα Mου ήταν τσακισμένο, το ίδιο και η καρδιά Mου. H σάρκα Mου, που ήταν ξεσχισμένη, κρεμόταν απ’ όλο Mου το σώμα.

    Ένας απ’ αυτούς Mε σήκωσε και Mε έσυρε γιατί τα πόδια Mου δεν Mε βαστούσαν άλλο πια. Mου φόρεσαν τότε έναν από τους χιτώνες τους. Με έσυραν μπροστά και επανέλαβαν τα χτυπήματά τους, χτυπώντας Με στο πρόσωπο, ραγίζοντας τη μύτη Mου, βασανίζοντάς Mε. Άκουγα τις βρισιές τους. Κόρη, με τι μίσος και ειρωνεία αντηχούσαν οι φωνές τους, αυξάνοντας το ποτήρι Mου. Tους άκουγα να λένε, "Πού είναι συγκεντρωμένοι οι φίλοι σου ενώ ο βασιλιάς τους είναι μαζί μας, είναι όλοι οι Eβραίοι προδότες όπως αυτοί εδώ; Nα, ο βασιλιάς τους!" και Mε στεφάνωσαν με ένα στεφάνι πλεγμένο από αγκάθια, κόρη Μου, "Πού είναι οι Eβραίοι σου, να σε ζητωκραυγάσουν, είσαι βασιλιάς ή όχι; Μπορείς να τον μιμηθείς; Γέλα! Μην κλαις, είσαι βασιλιάς, ή όχι, φέρσου λοιπόν ανάλογα." Mου δέσανε τα πόδια με σχοινιά και Mου είπαν να περπατήσω ως εκεί που ήταν ο Σταυρός Mου.

    Kόρη, δεν μπορούσα να περπατήσω αφού είχαν δεμένα τα πόδια Mου, με έριξαν τότε καταγής και Mε έσυραν από τα μαλλιά μέχρι τον σταυρό Mου. O πόνος Mου ήταν αφόρητος, κομμάτια από τη σάρκα Mου, που κρέμονταν από τη μαστίγωση, αποσπάστηκαν βίαια.

    Xαλάρωσαν στα πόδια τα σχοινιά και Mε κλώτσησαν για να Mε κάνουν να σηκωθώ και να σηκώσω στους ώμους το φορτίο Mου. Δεν μπορούσα να δω πού ήταν ο σταυρός Mου, αφού τα μάτια Mου είχαν γεμίσει με το αίμα Mου που κυλούσε στο πρόσωπό Mου απ’ τα αγκάθια, που είχαν χωθεί στο κεφάλι Mου. Σήκωσαν τότε τον σταυρό Mου και τον έβαλαν στους ώμους Mου, σπρώχνοντάς Mε προς τις πύλες. Kόρη, πόσο βαρύς ήταν ο σταυρός που έπρεπε να σηκώσω! Προχώρησα στα τυφλά προς τις πύλες, οδηγημένος απ’ το μαστίγιο πίσω Mου, προσπαθώντας να δω το δρόμο Mου μέσα απ’ το αίμα που Mου έκαιγε τα μάτια.
    Tότε ένιωσα κάποιον να Mου σκουπίζει το πρόσωπο. Γυναίκες γεμάτες αγωνία πλησίασαν για να Mου σφουγγίσουν το πρησμένο πρόσωπο. Τις άκουσα να θρηνούν και να οδύρονται, τις ένιωσα. "Να είστε ευλογημένες" ψιθύρισα, "το αίμα Mου θα ξεπλύνει όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας. Κοιτάξτε, κόρες, ήρθε η ώρα της σωτηρίας σας."
    Aνασηκώθηκα με δυσκολία. Tα πλήθη είχαν εξαγριωθεί. Δεν έβλεπα κανένα φίλο γύρω Mου. Κανένας δεν ήταν εκεί να Mε παρηγορήσει. H αγωνία Mου μεγάλωσε και έπεσα καταγής. Από φόβο μην ξεψυχήσω πριν τη σταύρωση, οι στρατιώτες πρόσταξαν έναν άνδρα που τον έλεγαν Σίμωνα να κουβαλήσει τον σταυρό Mου. Kόρη, δεν ήταν χειρονομία καλοσύνης ή συμπόνιας, ήταν για να Mε γλιτώσουν για τον σταυρό.
    Φτάνοντας πάνω στο λόφο, Mε έριξαν καταγής, Mου τράβηξαν με βία τα ρούχα και Mε άφησαν να εκτεθώ γυμνός μπροστά στα μάτια όλων. Οι πληγές Mου ξανάνοιξαν και το Αίμα Mου χυνόταν στη γη. Oι στρατιώτες Mου πρόσφεραν κρασί ανακατεμένο με χολή. Το αρνήθηκα γιατί βαθιά μέσα Mου είχα κιόλας την πίκρα που Mου είχαν δώσει οι εχθροί Mου. Γρήγορα κάρφωσαν τους καρπούς Mου πρώτα, κι αφού, αφού έχωσαν τα καρφιά πάνω στο σταυρό, τέντωσαν το τσακισμένο Mου σώμα και κάρφωσαν με βία τα πόδια Mου. Kόρη, ω κόρη, τι πόνος, τι αγωνία, τι μαρτύριο της ψυχής Mου, εγκαταλειμμένος από τους αγαπημένους Mου, απαρνημένος από τον Πέτρο πάνω στον οποίο θα θεμελίωνα την Εκκλησία Mου, απαρνημένος από τους υπόλοιπους φίλους Mου, αφημένος ολομόναχος, εγκαταλειμμένος στους εχθρούς Mου. Έκλαψα, η ψυχή Mου ήταν περίλυπη.
    Oι στρατιώτες σήκωσαν τον σταυρό Mου και τον έχωσαν μέσα στο άνοιγμα.
    Ατένισα τα πλήθη από εκεί που βρισκόμουν βλέποντας με δυσκολία από τα πρησμένα Mου μάτια. Κοίταξα το πλήθος. Δεν είδα κανένα φίλο ανάμεσα σε αυτούς που Mε χλεύαζαν. Κανένας δεν ήταν εκεί για να Mε παρηγορήσει. "Θεέ Mου! Θεέ Mου! Γιατί με εγκατέλειψες;"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΣΗΜΕΡΑ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ

    http://www.tlig.org/el/messages/581/
    Χριστούγεννα 25 Δεκεμβρίου, 1990

    -Θα έρθω να σας ενώσω, ο Λόγος Μου δόθηκε και το Θέλημά Μου θα εκπληρωθεί. Εν τω μεταξύ, κάλεσε ένα έθνος που δεν γνώριζες ποτέ και δώσε τους τις οδηγίες που σου έδωσα, κι αν κάποιος "σοφός" σε κατηγορεί πότε πότε ότι Με αποκαλείς Πατέρα, θύμισέ του ότι σήμερα ένα Παιδί γεννήθηκε και το όνομά του είναι Θαυμαστός Σύμβουλος, Παντοδύναμος Θεός, Πατέρας του Μέλλοντος Αιώνος και Άρχων Ειρήνης. 5 Προσευχήσου γι' αυτούς που αυτοαποκαλούνται διδάσκαλοι του νόμου, το πνεύμα τους να γίνει ταπεινό και φτωχό. Προσευχήσου όλα τα έθνη να έρθουν στο Φως Μου και η εκδίκηση που κατατρώγει τις καρδιές τους να ξεριζωθεί, ώστε η Ειρήνη Μου να αγκαλιάσει τις καρδιές τους.

    Προσευχήσου η ανατολή να κάνει ειρήνη με τη δύση και ο βορράς με το νότο. Προσευχήσου αυτή η υπερβολική έπαρση και αλαζονεία που έχει καταλάβει ορισμένους ποιμένες Μου να αντικατασταθεί με την ταπείνωση. Προσευχήσου να καταλάβουν Τι εννοούσα λέγοντας "όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά σας πρέπει να γίνει υπηρέτης σας και όποιος θέλει να είναι πρώτος, πρέπει να γίνει δούλος σας. Όπως και ο Υιός του Ανθρώπου που δεν ήρθε για να τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να προσφέρει τη ζωή του λύτρο για όλους." 6Μιμηθείτε Με, τον Κύριό σας, και θα ζήσετε.

    ΣΕ ΛΙΓΟ, ΜΙΑ ΘΥΕΛΛΑ ΦΩΤΙΑΣ ΘΑ ΣΑΡΩΣΕΙ ΤΟΥΤΗ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ
    ΘΑ ΕΠΑΝΑΦΕΡΩ ΠΟΛΛΟΥΣ ΣΤΗ ΖΩΗ


    http://www.tlig.org/el/messages/905/

    Εγώ είμαι η Ελπίδα για τις άπιστες καρδιές
    αλλά συγχρόνως το Σπαθί που διαχωρίζει τις καρδιές. Είναι τόσοι που πεινούν για το Λόγο Μου 6 … αλλά γιατί οι άνθρωποι κρύβουν τους θησαυρούς που σκορπίζω πάνω τους; Αν η Ψυχή Μου είναι κυριευμένη από λύπη, είναι γιατί το Ποτήρι της Δικαιοσύνης Μου ξεχειλίζει τώρα στα Χέρια Μου που είναι έτοιμα να χτυπήσουν και να μαστιγώσουν αυτή την άπιστη γενεά όπως ποτέ πριν. Έπειτα, σαν Πατέρας που είμαι, με συμπόνια και τρυφερότητα θα θεραπεύσω τις πληγές που θα προκαλέσουν τα ίδια Χέρια που θα χτυπήσουν… Αυτή είναι η μεγάλη Ελπίδα που Μου ζητάτε. Θα έρθω να τους φέρω όλους σπίτι και να θεραπεύσω τις πληγές τους. Σαν πατέρας που είμαι, θα περιποιηθώ τα πληγωμένα Μου παιδιά, θα ανταποκριθώ στις ανάγκες τους. Τότε θα μάθουν ότι από την αρχή ανήκαν σε Μένα και ότι ο Ων είναι Πατέρας και Κύριος.

    Θα κάνω τα χείλη τους να διακηρύξουν: "ευλογημένος ο Κύριός μας", κι ακόμη μια φορά θα διακηρύξουν τη Βασιλεία των Ουρανών. Θα την διακηρύξουν όπως ποτέ πριν γιατί θα τους δώσω νέα καρδιά… Γι' αυτό μην απορείς που σ' αυτές τις έσχατες μέρες οι άνθρωποι είναι αλαζόνες και προδίδουν ο ένας τον άλλο. Μην απορείς για τους πολυάριθμους ψευδοπροφήτες που φανερώνονται και για τους ψευδοδιδασκάλους που διαδίδουν πλάνες και παρερμηνεύουν τις Γραφές… Όχι, μην απορείς παιδί Μου, που οι άνθρωποι σε χλευάζουν όταν λες: "Πιστεύω στον Πατέρα μου στον Ουρανό. Πιστεύω σε ένα Θεό, Πατέρα, Παντοκράτορα. Πιστεύω στην ένδοξη ζωντανή Παρουσία του αγαπημένου Του Υιού στην Θεία Ευχαριστία. Πιστεύω στον Ιησού Χριστό, που συνελήφθη δια του Αγίου Πνεύματος και γεννήθηκε από την Παρθένο Μαρία."

    Όχι, κόρη Μου, δεν πιστεύουν στην Ανάσταση του Υιού Μου, ούτε στη Θεότητά Του… Σου λέω: να έχεις ειρήνη ανάμεσα στη μανία, και στις δοκιμασίες να παραμένεις στην Ειρήνη Μου. Εξάπλωσε την Ειρήνη Μου. Μην αφήνεις ποτέ την καρδιά σου να ταράζεται από τη σκληρότητα των ανθρώπων… Είμαι μαζί σου ακόμη κι αν δεν Με βλέπεις, παιδί Μου, είμαι μαζί σου. Ο Υιός Μου βρίσκεται ήδη στο δρόμο από τον οποίο αναχώρησε για να είναι ανάμεσά σας, γι'αυτό θάρρος! θάρρος, και μη φοβάσαι. Έχε την ελπίδα σου σε Μένα και σε κανέναν άλλο. Είμαι ο Γιαχβέ, ο Αββάς σου, και σου υπόσχομαι να σε φέρω στο σπίτι. Πήγαινε λοιπόν και δείξε τη Δύναμή Μου και την Ευσπλαχνία Μου, είμαι μαζί σου. Πήγαινε, πήγαινε και πες σε όλους: "η βοήθεια έρχεται από το Θεό, η ελπίδα έρχεται από το Θεό.
    ΑΡΧΩ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΜΕΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ
    ΘΕΪΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ
    Η ΑΚΡΑ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ
    http://www.tlig.org/el/messages/1057/

    Ποτέ δεν έπαψα να αναδεικνύω προφήτες και να τους βάζω στο δρόμο της Αλήθειας για το απολυτρωτικό Μου Σχέδιο. Τους οδηγώ στην εκπλήρωση των ευγενών όρκων που πρόφεραν τα χείλη τους στη διάρκεια της Θεϊκής αγαπητικής μας συνάντησης. Όταν αφέθηκαν να δεσμευτούν, από μεγάλη αγάπη για Μένα και από ευγενική πεποίθηση στο απολυτρωτικό Μου Σχέδιο, προχώρησα και με το Βασιλικό Σκήπτρο Μου τους σφράγισα με τα ίδια σημάδια που ο Ίδιος σφραγίστηκα για να γίνουν όμοιοί Μου, να γίνουν κατ' εικόνα Μου.

    Όλοι όσοι Με δέχθηκαν αληθινά, δεν ντρέπονται για Μένα, ούτε ντρέπονται για τα ουράνια αυτά σημάδια που δείχνουν ότι δεν ανήκουν πια στον κόσμο. Σήμερα, θα τους αναγνωρίσετε από τον ζήλο που έχουν για τον Οίκο Μου -τον Οίκο Μου που τους ντύνει- ένα ζήλο που τους κατατρώγει. Θα τους αναγνωρίσετε όταν τους δείτε να ανέχονται για χάρη Μου προσβολές, συκοφαντίες, εμπτυσμούς και διώξεις. Ναι, για χάρη Μου θα αφεθούν να συρθούν στη λάσπη και διαρκώς να δέχονται απειλές. Δεν θα κρύψουν το πρόσωπό τους μπροστά στις δυσκολίες, αντίθετα θα υπομείνουν ειρηνικά όλες τις δοκιμασίες και η καρδιά τους δεν θα ραγίσει αλλά θα αγιαστεί. Ούτε θα παραβούν τον όρκο πιστότητας που έδωσαν να συμμετέχουν στον Σταυρό Μου.

    Γι' αυτό, αν τύχει να παρατηρήσετε τις πληγές τους και τους ρωτήσετε: "ποιος σου έκανε αυτές τις πληγές;" θα σας πουν όλοι:

    "Πρόσφερα τη ράχη μου για να επανορθώσω για χάρη σου. Τις πληγές που βλέπεις τις δέχθηκα με αγριότητα στο σπίτι των φίλων του Κυρίου μου... Είναι επειδή τους είπα την αλήθεια που με έκαναν εχθρό τους και με μεταχειρίστηκαν σαν εχθρό. Θέλουν να γλιτώσουν τις διώξεις για τον Σταυρό του Σωτήρα μας με το να μη τηρούν το Νόμο της Αγάπης. Αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία και δεν δίνω προσοχή στις πληγές μου επειδή αυτό που είναι σημαντικό για μένα είναι να έχω επίγνωση του Σταυρού, του εργαλείου της λύτρωσής μας, του Σταυρού του Λυτρωτή μας, που πάνω του ο κόσμος σταυρώθηκε για μένα κι εγώ για τον κόσμο. 4 Πιο πολύ πρέπει να υπακούμε στο Θεό παρά στους ανθρώπους, λέει η Γραφή, 5 γι' αυτό κι εγώ υπάκουσα και ακολούθησα τις ουράνιες οδηγίες που μου δόθηκαν."

    -"Τι είπες όταν βάδιζαν εναντίον σου σαν κατακτητές, αυτοί οι ίδιοι που σε πλήγωσαν και που λένε ότι είναι φίλοι του Κυρίου σου;"

    -"Ποτέ δεν αναρωτήθηκα γιατί συνέβη αυτό σε μένα, επειδή έκανα όρκο στο Θεό και Σωτήρα μας, υπογράφοντάς τον με το αίμα μου, να γίνω ο δούλος του Σωτήρα μας."

    -"Και τι λέει ο Θείος Κύριός σου για όλα αυτά; "

    -"Εκείνος που περικλείει τα σύμπαντα χωρίς να περιορίζεται από τα όριά τους, θρηνεί για τους δικούς Του. Πολλοί από τους ποιμένες Του έχουν ερημώσει τον Οίκο Του. Μέσα στην ανταρσία τους, ποδοπάτησαν τους Κανόνες Του και μετέτρεψαν σε ερημότοπο τους ένδοξους λειμώνες Του. Όλος ο αμπελώνας τους είναι επίσης ρημαγμένος. Και το ποίμνιο, βρίσκοντας μόνο απογυμνωμένη γη και τίποτε για να βοσκήσει, εξαχρειωμένο πέθανε, 6 κι αυτοί επίσης πέθαναν μαζί τους... Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν και κανένας από αυτούς δε φαίνεται να τα παίρνει στα σοβαρά. Έχουν καταληφθεί από τους ανθρώπινους κανόνες τους και έχουν εγκαταλείψει Εκείνον."

    -"Πώς γνωρίζεις τόσα πολλά και τα βλέπεις;"

    -"Μόνο με το Φως του Σταυρού μπορεί κανείς να διακρίνει αυτά τα πράγματα που είναι για το μάτι αόρατα. Μόνο με το μάτι του Λυτρωτικού Εργαλείου, του Εργαλείου της σωτηρίας μας μπορεί κανείς να δει όλες τις πλευρές του. Όταν όμως τίθεται θέμα γνώσεως αυτών των πραγμάτων, μόνο μέσω της θεϊκής ένωσης με τον Χριστό, με το να γίνεται κανείς ένα μαζί Του, μπορεί να τα πληροφορηθεί αυτά τα πράγματα από το Στόμα Του, και αφού δεχθεί να σφραγιστεί ως "Δούλος του Χριστού". Ναι, να αποδεχθεί την θεϊκή δουλεία. Και τότε, η καρδιά μας δεν μπολιάζεται μόνο πάνω στην Θεία Καρδιά του Ιησού, αλλά μπολιάζεται και πάνω στον Σταυρό Του με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Μπορεί να είναι λύπες, μπορεί και χαρές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή