Παρόλο που η πίστη στη μαγεία κάθε άλλο παρά άγνωστη ήταν κατά τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση, στην Ευρώπη, ωστόσο δεν είχε προσλάβει ποτέ ξανά τις διαστάσεις επικίνδυνης υστερίας όπως εκείνης πριν το τέλος της Μεταρρύθμισης τον 16ο αιώνα. Γυναίκες βασανίζονταν και καίγονταν ζωντανές ως όργανα του Σατανά.
Η πίστη στην ύπαρξη των μαγισσών ήταν άμεση συνέπεια της πίστης στον Σατανά, η οποία είχει κατακλύσει τη σκέψη των Μεταρρυθμιστών. Συνηθιζόταν, δε, οι σχολές θεολόγων να αποδίδουν όλες τις νίκες των αντιπάλων της στις δυνάμεις του Πρίγκηπα του Σκότους.





